Het zit niet altijd mee...

Afgelopen maandag contrastonderzoek. Kwam niets uit behalve dat het operatie gebied er goed uit zag.
Daarna vertrokken voor een nachtje naar TEXEL. Even de koppen leeg laten waaien en dat begon al op de boot van 12.00 uur. Windkracht 7 was het zeker. Om half 1 voetjes op Texel gezet en eerst via Oudeschild wat eten en bedenken wat en hoe we gaan doen. Het werd Ecomare, stukje uitwaaien in de Slufter, wat eten in de Koog en via het strand naar het Hotel Cooghen. Ik heb prima geslapen alleen Luc niet. (halve nacht de badcel zitten bekijken). De volgende dag dus niet goed uitgeslapen en een beginnend abces..  Toch dinsdag in Den Burg de Oudheidskamer bekeken en in Oudeschild het Maritiem en Juttersmuseum. We haddeen gepland garnalen te gaan vissen maar dat doen we de volgende keer als we op het eiland zijn. De musea vielen niet eens tegen. Om 2 uur de boot terug naar het vaste land. Een hibbeldribbel bezoekje aan het eiland. We hadden wel langer willen blijven...Alleen die wind met dat krachtje 7/8 is niet grappig als je dat twee dagen langs je hoofd hoort gieren. Zelfs door het rooster en raam in hotelkamer werd het irritant.

Zo grappig en zo dichtbij

De slufter... zo weids...en zoveel wind!

Heerlijk letterlijk uitwaaien...

weer geen zon in de zee zien zakken want hierna werd het bewolkt...

Stuifzand... niet fijn...

Kindje heet Remi?

Schapenboeten...echt texels...

Een onderzeër zie je niet vaak varen...wij wel!

De dagen erna weer balen, abcesje 7 zette door en brak weer door.... hoeveel gaan we er nog krijgen?
Zelfs de artsen weten daar geen antwoord op en wij al helemaal niet.

zo... weer bijna (werk) weekend

Het is alweer bijna weekend. Tijd vliegt.
Gister weer eens naar het ziekenhuis geweest. Weer tussendoor want er was weer verhoging.
Bleek dat het 4e abcesje inmiddels zijn eigen uitweg had gevonden via de wond en daardoor gister weer een goeie dag. De arts was tevreden. Gewoon doorgaan met spoelen en sorbact. Het abces is een holte welke, als het goed is, steeds minder wordt en vanzelf door het lichaam wordt dichtgemaakt. Als deze holte dicht zit gaat het lichaam het kapsel ervan te lijf om dat op te ruimen. Er zullen dus nog wel wat van deze dipjes aankomen maar zolang de wond open blijft kan het ook weg. We vertrouwen er maar op dat het lichaam zijn best doet. Luc heeft van mij al de bijnaam -appie- gekregen. We houden de lol er wel in maar soms kost het moeite.
Omdat we gister geen verdere plannen hadden zijn we het bos ingedoken nadat we eerst heel netjes een duinkaart hebben gekocht. Een heerlijke wandeling gemaakt in een zonovergoten bos. (terwijl het in Purmerend erg bewolkt was).
Eerst in IJmuiden even op de kop van de haven bootjes gekeken en daarna richting Castricum.
Een paar mooie plaatjes mee naar huis genomen....

weekend vervolg

Even aan het uitwaaien geweest op de fiets. Natuurlijk niet te ver want anders moeten we tegenwind terug. (Waait een flink ZW-windje)
Do en ik besloten een rondje weideland te doen.
Eerst langs de zwaan die op de Kanaaldijk Purmerland een nest heeft.
Zowaar 1 jong al uit het ei!
Daarna de pinken gezocht maar deze stonden veel te ver in het land dus geen koeien.

Wel een mooie kat in het gras gevonden vlakbij de baaienwijk. Natuurlijk weer de fietsen aan de kant en fotograferen want dat kom je niet zo snel tegen. Hoewel het absoluut niet druk was met fietsers bleek net de eigenaar van de kat langs te komen. Hij probeerde Nina mee naar huis te krijgen... en na een praatje over fotograferen gaf hij zijn emailadres voor het geval we hele mooie foto's zouden hebben. Do heeft dit keer de mooiste foto's gemaakt; zie hieronder. Inmiddels is de eigenaar er al mee verblijd en die kan zo een canvasje bestellen......



Moeder met kind...



Prachtig beestje uit de Baaienwijk!

Nina in het groen....

Een vrij weekend.....

Gister is Luc naar de arts geweest. Terug naar 1 keer per dag spoelen en sorbact in de wond.
Do heeft een vriendin te slapen en ze zijn gisteravond naar de kermis geweest. Martijn zit met zijn moeder op de camping. Hij was donderdag uit school komen slapen om vrijdag weer bij ons vandaan naar school te gaan. Jordy kwam donderdag na zijn werk en is gaat morgen weer bij ons vandaan naar het werk.
Iris was er gister even maar omdat ze moest paardrijden kon ze niet blijven eten.
Ik heb tot nu toe een rustige (BOT)piketweek. (Ook een rustige werkweek gehad, maar twee ochtendjes!)
De mannen zijn op de motor aan het uitwaaien en de dames zijn nog steeds boven.
Na het ontbijt met zijn allen heb ik ze niet weer beneden gezien. Er moet waarschijnlijk flink 'getut' en 'getuuut' worden. ;-)
Morgen nog een rustig dagje in de planning (piket hopelijk ook) en daarna breekt er weer een nieuwe werkweek aan. Voor mij zijn dat meestal nachtdiensten. Ik moet zeggen dat ik dat niet erg vind en overdag met mijn oordopjes heerlijk kan slapen. Luc slaapt 'snachts ook veel beter als ik weg ben... ;-) Naar het schijnt kan ik snurken en knarsen maar ik doe dat echt niet want dat hoor ik nooit van mezelf! ;-)

Alledag..

Het leven van alledag...
Gister de tuin onder handen genomen met de hogedrukspuit. Dat de tegels en de stenen groen waren dat wisten we maar .... zo groen... ;-(. De muizen vierden wel feest..goh..we hadden de buren er al over gehoord en inderdaad, gewoon een stuk of 5 gezien die vrolijk in onze tuin rondwandelen.
Vandaag een paar plantjes gehaald en de tuin nog groener gemaakt en gelijk wat overheerlijke korrels voor onze tuin-dieren. Wij willen geen feestlocatie voor hen blijven!
Tevens een heen en weertje naar de kapper. Luc voelde zich gelijk nog beter want wanneer kan hij er weer heen is de vraag die hem nog steeds bezig houdt.
Een lekker bbq-tje aangestoken en een paar lapjes vlees geroosterd. Dit voor de eerste keer dit jaar. Smaakte prima met een piket-biertje erbij.

Weer thuis

Luc is weer thuis.
Het duurde even voor de thuiszorg geregeld kon worden vandaar dat ik hem pas halverwege de middag op kon halen.
Evean kon geen thuiszorg regelen daarom nu Millenium zorg.
Bepakt met een pakket, een hele grote tas, verbandmiddelen naar huis gestuurd.
Bij thuiskomst zijn de vrouwencatheters wel heel erg lang... als je die in de wond onderin de buik stopt komen ze in je keel uit! Dit regelen we wel met de zorgcoordinator die als het goed is morgen komt.
Vanavond is de eerste verpleegster geweest. (geen grijns van Luc dus dat betekent dat de leeftijd van de verpleegster weer te hoog was ;-).

tijd voor bijwerken is er nauwelijks...

De dagen na koninginnedag waren gezellig.
Als eerst zondag op maandag met Do gezellig aan het 'mutsen' geweest door lekker de hort op te gaan gewapend met onze fotocamera's en te overnachten in Wageningen.
Het was schitterend weer. 400 kilometers gereden en prachtige foto's gemaakt.

Uitzicht vanaf hotel in Wageningen

Sproeien in avondzon levert een mooie foto op....

Kasteel Doorwerth.... niets aan deze foto is bewerkt...eng?

Liefde in avondzon....

Je zal toch pech krijgen als je net van de pont afkomt en de helling is wel heel schuin....

Een uitzicht vanaf de Lekdijk nabij Wijk bij Duurstede...

Hieronder de foto's van en door Dominique;

Doorwerth

Uitzicht op de Nederrijn vanaf het hotel

Molen in Buuren

haha... ook gek op koeien..

Goeie pose dames!

Prachtige preswalsky..

Bij thuiskomst gaf Luc aan dat hij verhoging had en zich weer niet zo lekker voelde... de wond is dicht....
Gelijk weer de zenuwen...Het zal toch niet weer? We hebben er zo goed ons best op gedaan om het te voorkomen...
Dinsdag Martijn voor de MRI en Luc voor de zekerheid maar even langs de poli gelopen en hij werd daar tussendoor bekeken. Bloed prikken en een Echo werden bevolen...
Woensdag werd de echo gemaakt en door het duwen had Luc behoorlijk last in de onderbuik.
S'middags wederom de wisselingen van verhoging en in de avond koorts....
Eenmaal in bed leek het wel alsof we het abces zagen groeien.
Gebeld met de EersteHulp en we konden gelijk komen, ook omdat er inmiddels behoorlijke koorts was.
Rond 23.00 in het ziekenhuis en dan is het wachten en zitten op een kl...stoeltje.
De dienstdoend arts besloot een spuit erin te zetten en wat er terug kwam was weer baileys. Daar keken we niet van op. De arts besloot ons de volgende dag te laten terugkomen om 10.00 uur. Tevens met een antibioticakuur  om 01.00 uur het ziekenhuis brak verlaten.
Luc had een vrij rustige nacht maar s'ochtends flink de zenuwen. Wetende wat er zou gaan komen de deur uit gegaan en weer met tasje om te blijven (hadden we afgelopen nacht ook mee...)
Bevrijdingsdag voor ons dit jaar geen vlag buiten maar naar het ziekenhuis voor Luc zijn eigen bevrijding van het abces.
Eigen dokter de Widt had zelf dienst en toen ze om 12.00 uur bij ons kwam. Ze wist nog maar net dat Luc er was en wij hadden alweer twee uur liggen (zitten op het kl...stoeltje) wachten.
Ondertussen was het abces geknapt en gaan lopen uit het wondje dat afgelopen nacht was gemaakt.
Dr. de Widt begon gelijk te snijden en te poeren. Dit was onwijs pijnlijk.
De rommel die eruit kwam stonk nu niet en was meer vloeibaar dan de vorige keer. Dit omdat we er waarschijnlijk erg snel bij waren. (ja we zijn ervaringsdeskundigen inmiddels)
Daarna de keuze naar huis en zelf spoelen of blijven en laten spoelen... ivm mijn diensten voor het laatste gekozen... 
Naar D2 kamer 12 en daar weer een warm ontvangst van de verpleging die Luc nu al voor de 4e keer in 4 maanden zien! Het voelt bijna als thuiskomen maar dit huis is niet eigen.....
Luc heeft nu de afdeling rond gehad. Van het ene uiterste van de afdeling naar de andere uiterste kamer en daarna en nu weer zicht op de Gorslaan op een 4- persoons kamer. (deze is lekker rustig want hij ligt alleen!)
Afwachten wat de dag morgen gaat brengen. Eerst een nachtje aan het werk.